Ed. Schwartz u. Sohn: Od kuźni nad Płonią do światowej potęgi pługów

 Historia zakładu Ed. Schwartz u. Sohn (pełna nazwa: Ed. Schwartz & Sohn G.m.b.H. Pflugfabrik bei Berlinchen Nm.) to fascynująca opowieść o przekształceniu małego warsztatu w potężną fabrykę maszyn rolniczych, która rozsławiła dawny Barlinek (Berlinchen) na rynkach światowych.


Oto kluczowe etapy i fakty z historii tego przedsiębiorstwa:

1. Początki (połowa XIX wieku)

  • Założyciel: Eduard Schwartz, rolnik z Meklemburgii, który osiadł w okolicach Barlinka.

  • Data powstania: Przyjmuje się rok 1859, choć tradycje rzemieślnicze rodziny sięgały wcześniej. Pierwszy warsztat powstał w miejscu dawnego młyna (Lohstampf Mühle) nad rzeką Płonią, na północ od miasta.

  • Profil: Początkowo był to niewielki zakład kowalski zajmujący się naprawą i wytwarzaniem prostych narzędzi rolniczych.

2. Rozkwit i modernizacja (przełom XIX i XX wieku)

  • Dynamiczny rozwój: Pod kierownictwem syna założyciela, Ottona Schwartza, oraz później Adolfa Schwartza, firma stała się nowoczesnym przedsiębiorstwem przemysłowym.

  • Infrastruktura: Zakład dysponował największym w północnych Niemczech młotem parowym. Na terenie fabryki znajdowały się: odlewnia żeliwa, kuźnia, hartownia blach i sprężyn, stolarnia, modelarnia oraz własna elektrownia.

  • Innowacje: Rodzina Schwartzów stawiała na naukę – firma opatentowała 26 wynalazków i zarejestrowała 19 wzorów użytkowych. Testy nowych typów pługów odbywały się bezpośrednio na polach należących do fabryki (majątek o pow. ok. 500 hektarów).

  • Zatrudnienie: Na początku XX wieku fabryka zatrudniała około 250 pracowników.

3. Sukces międzynarodowy

W okresie międzywojennym pługi z napisem "Berlinchen" były marką rozpoznawalną na kilku kontynentach. Eksportowano je nie tylko do krajów europejskich, ale również do:

  • Argentyny

  • Brazylii

  • Republiki Południowej Afryki

4. II wojna światowa i produkcja zbrojeniowa

Podczas wojny, jak większość zakładów metalowych, fabryka została przestawiona na potrzeby armii. Odlewano w niej m.in. korpusy granatników i drobne elementy uzbrojenia. Rodzina Schwartzów kierowała zakładem przez łącznie 85 lat, aż do wkroczenia Armii Czerwonej w 1945 roku.

5. Powojenne losy (Polska)

Po 1945 roku infrastruktura fabryki stała się fundamentem dla polskiego przemysłu w Barlinku:

  • W 1946 roku polskie władze przejęły zabudowania od wojsk radzieckich.

  • Na bazie dawnej fabryki Schwartza powstały Zakłady Mechaniczne Maszyn Rolniczych, znane później jako "Bomet".

  • W pierwszych latach po wojnie zakład borykał się z ogromnymi trudnościami (brak surowców, procesy o rzekomy sabotaż pracowników), ale ostatecznie kontynuował tradycje produkcji pługów przez dekady PRL-u.


Ciekawostka: Rodzina Schwartzów była znana nie tylko z przemysłu, ale i z pasji społecznych. Żona Adolfa, Lilly Schwartz, spisała wspomnienia, które są dziś jednym z cenniejszych źródeł wiedzy o życiu codziennym w przedwojennym Barlinku.

Komentarze